ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΖΩΗΣ

Διατροφή και Υγεία
Σύστημα παραγωγής φαγητού: ο μεγαλύτερος εχθρός της Βιοποικιλότητας
Our Food system is the primary driver of Biodiversity loss

[GR] Σειρά “ΑΕΙΦΟΡΙΑ”: Η γεωργοκτηνοτροφία είναι ο κύριος παράγοντας απώλειας Βιοποικιλότητας του πλανήτη 

Με μια νέα σειρά άρθρων για την Αειφορία και τη Βιώσιμη Διατροφή, θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε όχι μόνο με τα προϊόντα μας από μικρούς Έλληνες παραγωγούς (“Authentic Greece”) αλλά και ενημερωτικά, γιατί το μοντέλο της σύγχρονης Διατροφής πρέπει να αλλάξει, αν θέλουμε να παραδώσουμε ένα βιώσιμο πλανήτη στις επόμενες γενιές.

Αρχή κάνουμε με την έρευνα του Ιδρύματος Chatham House με τίτλο «Food System Impacts on Biodiversity Loss», με την υποστήριξη των UN Environment Programme (UNEP) and Compassion in World Farming και αντιμετωπίζει τις επιπτώσεις της γεωργίας και του φαγητού στην κρίση Βιοποικιλότητας του πλανήτη.

Επιπτώσεις γεωργίας
Η βιοποικιλότητα, ζωτικής σημασίας για την ανθρώπινη και την πλανητική υγεία, μειώνεται ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ανθρώπινη ιστορία. Η ανθρωπότητα βασίζεται στα φυσικά συστήματα της γης για τη ρύθμιση του περιβάλλοντος, τη διατήρηση ενός κατοικήσιμου πλανήτη και την παραγωγή τροφής. Παραδόξως, ωστόσο, ο τρόπος που παράγουμε τρόφιμα τα τελευταία 50 χρόνια έχει οδηγήσει στην απώλεια βιοποικιλότητας.
Γνωρίζοντας ότι η παραγωγή τροφίμων και ποτών έχει οδηγήσει το 75% της αποψίλωσης των δασών μέχρι σήμερα, τώρα διαπιστώνουμε ότι το παγκόσμιο σύστημα τροφίμων μας είναι ο κύριος μοχλός απώλειας βιοποικιλότητας, με τη γεωργία μόνη της να αποτελεί την αναγνωρισμένη απειλή για 24.000 από τα 28.000 (86%) είδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση. Ο παγκόσμιος ρυθμός εξαφάνισης ειδών σήμερα είναι υψηλότερος από τον μέσο ρυθμό τα τελευταία 10 εκατομμύρια χρόνια.

Τα φθηνά τρόφιμα
Τις τελευταίες δεκαετίες τα συστήματα τροφίμων μας ακολουθούν το «παράδειγμα των φθηνότερων τροφίμων», με στόχο την παραγωγή περισσότερων τροφίμων με χαμηλότερο κόστος μέσω της αύξησης των εισροών όπως λιπάσματα, φυτοφάρμακα, ενέργεια, γη και νερό. Αυτό το παράδειγμα οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο: το χαμηλότερο κόστος παραγωγής τροφίμων δημιουργεί μεγαλύτερη ζήτηση για τρόφιμα που πρέπει επίσης να παράγονται με χαμηλότερο κόστος μέσω μεγαλύτερης εντατικοποίησης και περαιτέρω εκκαθάρισης γης.
Οι επιπτώσεις της παραγωγής περισσότερων τροφίμων με χαμηλότερο κόστος δεν περιορίζονται στην απώλεια βιοποικιλότητας, αλλά και του 30% των συνολικών εκπομπών που παράγονται από τον άνθρωπο (σε επόμενο άρθρο).

Στρατηγική
Σύμφωνα με τη νέα έκθεση, η μεταρρύθμιση των συστημάτων τροφίμων είναι επείγουσα και θα πρέπει να επικεντρωθεί σε τρεις αλληλοεξαρτώμενες δράσεις:
1. τα παγκόσμια διατροφικά πρότυπα πρέπει να στραφούν προς πιο «φυτικές» δίαιτες, κυρίως λόγω του δυσανάλογου αντίκτυπου της κτηνοτροφίας στη βιοποικιλότητα, τη χρήση γης και το περιβάλλον.
2. περισσότερη γη (ολόκληρα οικοσυστήματα) πρέπει να προστατευθεί και να διατεθεί για τη φύση.
3. πρέπει να καλλιεργούμε με πιο φιλικό προς τη φύση τρόπο, που να υποστηρίζει τη βιοποικιλότητα, περιορίζοντας τη χρήση των «εισροών» και αποφεύγοντας μονοκαλλιέργειες.

Περισσότερα μπορείτε να δείτε (στα Αγγλικά) τόσο στα άρθρα σχετικά με την έρευνα ( Royal Society, , edie.net) όσο και στην πλήρη έρευνα του Chatham House.

..
[ENG] Our Food System is the key driver for Biodiversity loss!!

With a new series of articles on Sustainability and Sustainable Nutrition, we will try to “explain” not only with our products from small Greek producers (“Authentic Greece“) but also informative, why the model of modern Nutrition must change, if we want to pass on a sustainable planet to future generations.
We start with the Chatham House Foundation’s research entitled “Food System Impacts on Biodiversity Loss“, with the support of the UN Environment Program (UNEP) and Compassion in World Farming and addresses the impact of agriculture and food on the Biodiversity crisis of the planet.

Biodiversity, crucial to human and planetary health, is declining faster than at any time in human history. Humanity relies on the earth’s natural systems to regulate the environment, maintain a habitable planet and produce food. Paradoxically, however, the way we have been producing food over the last 50 years has been driving biodiversity loss.
Knowing that food and drink production has driven 75% of deforestation to date, now we find that our global food system is the primary driver of biodiversity loss, with agriculture alone being the identified threat to 24,000 of the 28,000 (86%) species at risk of extinction.
The global rate of species extinction today is higher than the average rate over the past 10 million years.

In the last decades our food systems have been following the “cheaper food paradigm”, with a goal of producing more food at lower costs through increasing inputs such as fertilizers, pesticides, energy, land and water. This paradigm leads to a vicious circle: the lower cost of food production creates a bigger demand for food that must also be produced at a lower cost through more intensification and further land clearance.
The impacts of producing more food at a lower cost are not limited to biodiversity loss. The global food system is a major driver of climate change, accounting for around 30% of total human-produced emissions (future article).

According to the new report, a reform of food systems is a matter of urgency and should focus on three actions:
– Firstly, globaI dietary patterns need to move towards more plant-heavy diets, mainly due to the disproportionate impact of animal agriculture on biodiversity, land use and the environment.
– Secondly, more land needs to be protected and set aside for nature. The greatest gains for biodiversity will occur when we preserve or restore whole ecosystems. Therefore, we need to avoid converting land for agriculture.
– Thirdly, we need to farm in a more nature-friendly, biodiversity-supporting way, limiting the use of «inputs» and replacing monoculture with polyculture farming practices.

You can read more in the related articles (Royal Society, edie.net) or the full research.